کهنه غزل

اریدیب بوز کیمی او گوهر بیر دانه منی

یاندیریب خرمن عشقی گتیریب جانه منی
ای طبیب داده یئتیش بیر گلعذار خسته سیه م

قورخورام آتش عشقی ائده دیوانه منی
ساربانا رحم قیل او محمل جانان کوچور

گل ثواب ایئله یئتیر زلف پریشانه منی
اینجیدیر کونلومی هر دم او پریوش نه بیلیم

قصد ائدیب هر گئجه گوندوز سالا افغانه منی
بیر سینیخ کشتی دی کونلوم غرق هجران اولاجاق

سالدی او ماه پری گور نئجه طوفانه منی
ساقیا وئر باده نی کهنه شراب ایئستیر کونول

بلکه بیر دم ائده جانانیمه بیگانه منی
چکمه ای آفت جان .زلف پریشانینه شانه

او حرم خانه نی گزدیقجه یاخیر شانه منی
( باهارین ) کونلونه دیئمه بولودون قایداسیدیر

یاغدیرارسان وئره سن سئل کیمی بارانه منی

(یازما تاریخی .20/2/87 )..باهار